Kino czy DVD?

[Dusqmad]

Preferujecie wypady do kina czy seanse domowe?

W kinie bywam coraz rzadziej - przykładem może być chociażby ten rok - 1 raz . Spowodowane jest to głównie moim nikłym zainteresowaniem robionymi teraz filmami. Gdy jednak mam do wyboru film na DVD i kino to w większości przypadków wybieram to pierwsze. DVD daje więcej swobody: nie muszę słuchać popcornowych koncertów, dzielić sali z komórkoholikami, nikt nie przechadza się wzdłuż ekranu (z wyjątkiem kota przemierzającego czasem biurko), mogę wybrać dowolną godzinę seansu (im później tym lepiej) itd., długo by wymieniać. Zwięźlej - mam pelną władzę nad seansem. Jedynym mankamentem jest 17' monitor. Z nagłośnieniem natomiast nie ma problemu... Mam sprzęt, który nie utrudnia przeniesienia się w świat filmu.
Tak więc jak dla mnie jedynym argumentem za kinem jest wielkość obrazu - są filmy zrobione z takim rozmachem, że na niewielkich wymiarach się tego nie poczuje. I właśnie wtedy warto wydać tych kilkanaście złotych na bilet.

[Rubenos]

Ze względów lokalizacyjnych - DVD. Ale być może za te parę miesięcy, będę częstszym gościem w kinach.

[Christine]

DVD jest jak dla mnie lepsze, a kino za to bardzo drogie. Dlatego tam nie chodze

[Azgaroth]

I to i to. Do kina chodzę zazwyczaj na jakieś superprodukcje, które nie wymagają absolutnego skupienia. Poza tym miło sobie pójść ze znajomymi na jakiś film, wypić piwo itd. DVD preferuje przy oglądaniu trudniejszych filmów, które wolę oglądać sam w ciszy i skupieniu.

[Issa]

Jak ja dawno nie byłam w kinie... Jest to na pewno spowodowane tym, że w mojej miejscowości filmy wyświetlane są długo po premierze albo w godzinach naprawdę późnych. Tak więc wolę DVD, bo jak to napisał:

mam pelną władzę nad seansem.

[MGaździcki]

DVD - z podanego przez Dusqa powodu (władza nad tym co, kiedy i w jaki sposób oglądam). Kina mnie jakoś ostatnio odstręczają - multipleksy z powodu komercjalizacji, takie kina jak u mnie z powody (przeciwnie) prowincjonalności (ile trzeba czekać na "nowość").

[lukass]

Zgadzam się z przedmówcami. Kino traktuję tylko i wyłącznie jako 100% rozrywkę. Nie idę tam z myślą, że coś z tego wyniosę, nie mam zamiaru używać swoich szarych komórek. Przykre to, ale nadeszła era multipleksów, które tylko i wyłącznie wykupują od dystrybutorów mało ambitne produkcje, czyli albo animowane filmy 3D dla dzieci wychowanych na pokemonach, albo filmy akcji z przesiąkniętymi efektami specjalnymi. Również smutno się robi, gdy dochodzi się do wniosku, że nie ma praktycznie gdzie zobaczyć prawdziwej klasyki, bo kina studyjne po prostu upadają. Dlatego także wybieram DVD, jeśli chodzi o stricte oglądanie prawdziwych filmów.